Mistrz olimpijski z Pekinu (2008) w skoku oraz brązowy medalista z Sydney (2000).
Urodzony 1 marca 1977 w Wodzisławiu Śląskim, syn Ludwika (górnik kopalni Martel) i Haliny Jadwigi Mika, absolwent AWF w Gdańsku (2003), gdzie otrzymał tytuł magistra wf. Gimnastyk (163 cm, 64 kg), reprezentant barw KG Radlin (1986-1997) i MKS-AZS AWF Gdańsk (od 1998), podopieczny trenerów: Alfreda Kucharczyka (pierwszy, wychowanek), Piotra Mikołajka (AZS) i Ukraińca Andrieja Lewita (kadra).
Ojciec (kochał boks, grał w piłkę nożną) zaszczepił mu sportową żyłkę, a trener Kucharczyk pomógł wytrwać w zawodniczych obowiązkach (wyciągnął go z psychicznego dołka, kiedy przyszły medalista olimpijski miał 14 lat). Resztę zawdzięcza wielkiej pracy, sumienności i waleczności.
Czarny koń ekipy biało-czerwonych nie zawiódł na Antypodach i w Pekinie nawiązując do najpiękniejszych tradycji polskiej gimnastyki i zdobywając trzeci i czwarty medal olimpijski w historii startów polskich gimnastyków na igrzyskach (Jokiel 1952, drużyna pań 1956). Dokonał tej sztuki w nie notowanym do tej pory stylu. Jest pierwszym Polakiem, którego nazwisko nosi gimnastyczny element. Skok-przerzut, podwójne salto w przód w pozycji łamanej – nazywa się teraz „blanik”. Oprócz nazwiska Polaka nosi też numer 332 (wpisane na listę Międzynarodowej Federacji Gimnastycznej).
Mistrzostwa Świata
Złoty medal – Stuttgart 2007 (skok)
Srebrny medal – Melbourne 2005 (skok)
Srebrny medal – Debrecen 2002 (skok)
VI miejsce – Arhus 2006 (skok)
VI miejsce – Ghent 2001 (skok)
IX miejsce – Anaheim 2003 (skok)
Mistrzostwa Europy
Złoty medal – Lozanna 2008 (skok)
Srebrny medal – St. Petersburg 1998 (skok)
Brązowy medal – Ljubljana 2004 (skok)
V miejsce – Patras 2002 (skok)
VI miejsce – Amsterdam 2007
Finały Pucharu Świata
Srebrny medal – Stuttgart 2002 (skok)
IV miejsce – Glasgow 2000 (skok)
VI miejsce – Sabae 1998 (skok)
VI miejsce – Birmingham 2004 (skok)
(zawody te rozgrywane są co 2 lata)